2 - Μυστηριώδεις μεταλλικές μπάλες πέφτουν συνέχεια από τον ουρανό παντού, εδώ και 200 χρόνια! [μέρος2] / Mysterious metal balls have been falling from the sky everywhere for 200 years! [part 2] / Misteriose sfere di metallo cadono dal cielo ovunque da 200 anni! [parte 2]

 

Είναι δεξαμενές ηλίου υψηλής πίεσης, οι οποίες χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία πίεσης στις δεξαμενές για τα υγρά καύσιμα.

1 - Μυστηριώδεις μεταλλικές μπάλες πέφτουν συνέχεια από τον ουρανό παντού, εδώ και 200 χρόνια! [μέρος1] / Mysterious metal balls have been falling from the sky everywhere for 200 years! [part 1] / Misteriose sfere di metallo cadono dal cielo ovunque da 200 anni! [parte 1]

 

Μυστηριώδεις μεταλλικές μπάλες πέφτουν συχνά από τον ουρανό παντού.

 Μερικές φορές περίεργα πράγματα μοιάζουν να πέφτουν από τον ουρανό. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις περίεργων πραγμάτων που έρχονται από ψηλά σε όλη την ιστορία, συχνά χωρίς τεκμηριωμένες απαντήσεις.

Η Αλχημεία & το Αλχημικό έργο στην Ανατολή & την Δύση [μέρος 7] / Alchemy and the Alchemical Work in East and West [part 7] / Alchimia e lavoro alchemico in Oriente e in Occidente [parte 7]

 

  [εικόνα από την https://www.google.com/search?newwindow=1&client=firefox-b-d&hs=QE5V&sca_esv=142066d6165a6f48&sxsrf=APpeQnsrtX27T70wo7_du8Lce80PaITq2A:1791088385112&udm=2&fbs=ABfTbFVE7fo27_vcY8j5eDk2L2So80116GEayH2T_DtohdSbs9mn4JNUzAauPvj42M4UztKFDg70IHNnCXT2qMTT1AtYtwzXnro8qDiPElC4zfroicsXZcasetQhwrbziX-UjqJpM9jUnZD1vtV5P82q6ot5FQmwhqUEaF10Dl5kyZwQJ42IBhO7TPv4dZyyTXFzxzAe8fcpDjNN-RllSAYVH9tdE0jisCePKr6jQWoHPsRThyHSCVY&q=%CE%B1%CE%BB%CF%87%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CE%B1&sa=X&ved=2ahUKEwixxNKXxJ-XAxW_hv0HHT4fNKgQtKgLegQIEBAB]

ΚΙΝΑ

Γράφει η Μπλαβάτσκυ: «Με βάση την ιστορία, η αλχημεία στην Κίνα μελετιόταν πάνω από 16 αιώνες πριν από την χριστιανική εποχή και ότι άνθιζε στους πρώτους αιώνες (της ιστορίας) της. Και ήταν προς το τέλος του 4ου αιώνα μ.Χ., όταν η Κίνα άνοιξε τις πόρτες της στο εμπόριο με το λατινικό στοιχείο, που η αλχημεία εισχώρησε στην Ευρώπη.»

Η Αλχημεία & το Αλχημικό έργο στην Ανατολή & την Δύση [μέρος 6] / Alchemy and the Alchemical Work in East and West [part 6] / Alchimia e lavoro alchemico in Oriente e in Occidente [parte 6]

 

 [εικόνα από την https://www.google.com/search?newwindow=1&client=firefox-b-d&hs=QE5V&sca_esv=142066d6165a6f48&sxsrf=APpeQnsrtX27T70wo7_du8Lce80PaITq2A:1791088385112&udm=2&fbs=ABfTbFVE7fo27_vcY8j5eDk2L2So80116GEayH2T_DtohdSbs9mn4JNUzAauPvj42M4UztKFDg70IHNnCXT2qMTT1AtYtwzXnro8qDiPElC4zfroicsXZcasetQhwrbziX-UjqJpM9jUnZD1vtV5P82q6ot5FQmwhqUEaF10Dl5kyZwQJ42IBhO7TPv4dZyyTXFzxzAe8fcpDjNN-RllSAYVH9tdE0jisCePKr6jQWoHPsRThyHSCVY&q=%CE%B1%CE%BB%CF%87%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CE%B1&sa=X&ved=2ahUKEwixxNKXxJ-XAxW_hv0HHT4fNKgQtKgLegQIEBAB]

 ΙΝΔΙΑ

Ανάλογες αντιλήψεις και επιδιώξεις με αυτές των δυτικών αλχημιστών ανακαλύπτουμε και στην Ανατολή, στον Ταντρισμό, που αναπτύχθηκε τον 4ο μ.Χ. αι. στην Ινδία.

Ο Μιρσέα Ελιάντ στο βιβλίο του: «ΓΙΟΓΚΑ» γράφει:

Η Αλχημεία & το Αλχημικό έργο στην Ανατολή & την Δύση [μέρος 5] / Alchemy and the Alchemical Work in East and West [part 5] / Alchimia e lavoro alchemico in Oriente e in Occidente [parte 5]

 

 [εικόνα από την https://www.google.com/search?newwindow=1&client=firefox-b-d&hs=QE5V&sca_esv=142066d6165a6f48&sxsrf=APpeQnsrtX27T70wo7_du8Lce80PaITq2A:1791088385112&udm=2&fbs=ABfTbFVE7fo27_vcY8j5eDk2L2So80116GEayH2T_DtohdSbs9mn4JNUzAauPvj42M4UztKFDg70IHNnCXT2qMTT1AtYtwzXnro8qDiPElC4zfroicsXZcasetQhwrbziX-UjqJpM9jUnZD1vtV5P82q6ot5FQmwhqUEaF10Dl5kyZwQJ42IBhO7TPv4dZyyTXFzxzAe8fcpDjNN-RllSAYVH9tdE0jisCePKr6jQWoHPsRThyHSCVY&q=%CE%B1%CE%BB%CF%87%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CE%B1&sa=X&ved=2ahUKEwixxNKXxJ-XAxW_hv0HHT4fNKgQtKgLegQIEBAB]

ΑΡΑΒΙΑ

Ο άνθρωπος που ξεχωρίζει μέσα στον αραβικό κόσμο για τις αλχημικές του γνώσεις και ικανότητες γενικά είναι ο Τζαμπίρ ιμπν Χαγιάμ (γεν. 721) γνωστός ως Τζαφφάρ για τους Βυζαντινούς και Geber (Γκέμπερ) για τους Λατίνους. Ονομάζονταν «ο Μεγάλος Διδάσκαλος της Τέχνης» και ιδρυτής αυτής της φιλοσοφικής σχολής. Μέσω των έργων του εισάχθηκε στη Δύση και διαδόθηκε ξανά η αλχημική τέχνη. Του αποδίδονται εκατοντάδες ή χιλιάδες συγγραφικά έργα (όπως και με τον Ερμή τον Τρισμέγιστο) αλλά γνήσια δικά του θεωρούνται πολύ - πολύ λιγότερα, ίσως μόνο ένα: το Βιβλίο του Ελέους

Η Αλχημεία & το Αλχημικό έργο στην Ανατολή & την Δύση [μέρος 4] / Alchemy and the Alchemical Work in East and West [part 4] / Alchimia e lavoro alchemico in Oriente e in Occidente [parte 4]

 [εικόνα από την https://www.google.com/search?newwindow=1&client=firefox-b-d&hs=QE5V&sca_esv=142066d6165a6f48&sxsrf=APpeQnsrtX27T70wo7_du8Lce80PaITq2A:1791088385112&udm=2&fbs=ABfTbFVE7fo27_vcY8j5eDk2L2So80116GEayH2T_DtohdSbs9mn4JNUzAauPvj42M4UztKFDg70IHNnCXT2qMTT1AtYtwzXnro8qDiPElC4zfroicsXZcasetQhwrbziX-UjqJpM9jUnZD1vtV5P82q6ot5FQmwhqUEaF10Dl5kyZwQJ42IBhO7TPv4dZyyTXFzxzAe8fcpDjNN-RllSAYVH9tdE0jisCePKr6jQWoHPsRThyHSCVY&q=%CE%B1%CE%BB%CF%87%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CE%B1&sa=X&ved=2ahUKEwixxNKXxJ-XAxW_hv0HHT4fNKgQtKgLegQIEBAB]

Η Αλχημεία στην Αλεξάνδρεια.

Στην Αίγυπτο είχαν γραφτεί πολλά βιβλία γύρω από τις ιδιότητες και τα μυστικά κατεργασίας αυτού του πολύτιμου μετάλλου (του χρυσού) καθώς και του ασημιού που σύμφωνα με τον Ιωάννη της Αντιόχειας κάηκαν από τον Διοκλητιανό γύρω στο 290 μ.Χ.

Η Αλχημεία & το Αλχημικό έργο στην Ανατολή & την Δύση [μέρος 3] / Alchemy and the Alchemical Work in East and West [part 3] / Alchimia e lavoro alchemico in Oriente e in Occidente [parte 3]

 

 [εικόνα από την https://www.google.com/search?newwindow=1&client=firefox-b-d&hs=QE5V&sca_esv=142066d6165a6f48&sxsrf=APpeQnsrtX27T70wo7_du8Lce80PaITq2A:1791088385112&udm=2&fbs=ABfTbFVE7fo27_vcY8j5eDk2L2So80116GEayH2T_DtohdSbs9mn4JNUzAauPvj42M4UztKFDg70IHNnCXT2qMTT1AtYtwzXnro8qDiPElC4zfroicsXZcasetQhwrbziX-UjqJpM9jUnZD1vtV5P82q6ot5FQmwhqUEaF10Dl5kyZwQJ42IBhO7TPv4dZyyTXFzxzAe8fcpDjNN-RllSAYVH9tdE0jisCePKr6jQWoHPsRThyHSCVY&q=%CE%B1%CE%BB%CF%87%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CE%B1&sa=X&ved=2ahUKEwixxNKXxJ-XAxW_hv0HHT4fNKgQtKgLegQIEBAB]

Ανακεφαλαιόνοντας τις φάσεις του Μ. Έργου, έχουμε:

1ο Έργο: είναι αυτό που πραγματώνεται στο φυσικό χώρο, και αποβλέπει στον εξευγενισμό των ορυκτών και του φυσικού επιπέδου γενικά.

2ο Έργο: πραγματώνεται στην ενδιάμεση σφαίρα του ψυχισμού, του ατμοσφαιρικού ουρανού , που αποβλέπει στην αναγέννηση του ανθρώπου, μέσω της απόσταξης, την εξαγωγή του θεού που κρύβεται μέσα στον ανθρώπινο ψυχισμό και

Η Αλχημεία & το Αλχημικό έργο στην Ανατολή & την Δύση [μέρος 2] / Alchemy and the Alchemical Work in East and West [part 2] / Alchimia e lavoro alchemico in Oriente e in Occidente [parte 2]

 

[εικόνα από την https://www.google.com/search?newwindow=1&client=firefox-b-d&hs=QE5V&sca_esv=142066d6165a6f48&sxsrf=APpeQnsrtX27T70wo7_du8Lce80PaITq2A:1791088385112&udm=2&fbs=ABfTbFVE7fo27_vcY8j5eDk2L2So80116GEayH2T_DtohdSbs9mn4JNUzAauPvj42M4UztKFDg70IHNnCXT2qMTT1AtYtwzXnro8qDiPElC4zfroicsXZcasetQhwrbziX-UjqJpM9jUnZD1vtV5P82q6ot5FQmwhqUEaF10Dl5kyZwQJ42IBhO7TPv4dZyyTXFzxzAe8fcpDjNN-RllSAYVH9tdE0jisCePKr6jQWoHPsRThyHSCVY&q=%CE%B1%CE%BB%CF%87%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CE%B1&sa=X&ved=2ahUKEwixxNKXxJ-XAxW_hv0HHT4fNKgQtKgLegQIEBAB]

ΟΙ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΑΛΧΗΜΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ :      

Το Αλχημικό Έργο δεν περιορίζονταν απλά και μόνο στην πραγματοποίηση ενός απλού καταλύτη, για την μεταστοιχείωση των μέταλλων και στη συνέχεια την παραγωγή χρυσού, αλλά πρόκειται για την κατασκευή ενός είδους Συμπαντικού διαλύτη με τον οποίο πραγματοποιείται το τριπλό Μ. Έργο. Διαμέσου αυτού (του Συμπαντικού Διαλύτη) όλα τα σύνθετα σώματα επανέρχονται στην ομοιογενή ουσία από την οποία πηγάζουν, τον συμβολικό Χρυσό ή Καθολική αγνή Ύλη. Αυτός ο κοσμικός διαλύτης είναι η γνωστή Φιλοσοφική Λίθος. Όπως λέει ο Κορνήλιος Αγρίππας,

Η Αλχημεία & το Αλχημικό έργο στην Ανατολή & την Δύση [μέρος 1] / Alchemy and the Alchemical Work in East and West [part 1] / Alchimia e lavoro alchemico in Oriente e in Occidente [parte 1]

[εικόνα από την https://www.google.com/search?newwindow=1&client=firefox-b-d&hs=QE5V&sca_esv=142066d6165a6f48&sxsrf=APpeQnsrtX27T70wo7_du8Lce80PaITq2A:1791088385112&udm=2&fbs=ABfTbFVE7fo27_vcY8j5eDk2L2So80116GEayH2T_DtohdSbs9mn4JNUzAauPvj42M4UztKFDg70IHNnCXT2qMTT1AtYtwzXnro8qDiPElC4zfroicsXZcasetQhwrbziX-UjqJpM9jUnZD1vtV5P82q6ot5FQmwhqUEaF10Dl5kyZwQJ42IBhO7TPv4dZyyTXFzxzAe8fcpDjNN-RllSAYVH9tdE0jisCePKr6jQWoHPsRThyHSCVY&q=%CE%B1%CE%BB%CF%87%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CE%B1&sa=X&ved=2ahUKEwixxNKXxJ-XAxW_hv0HHT4fNKgQtKgLegQIEBAB]

ΕΙΣΑΓΩΓΗ:

Αλχημεία: μία τόσο παρεξηγημένη και ιστορικά αδικημένη έννοια, που και σήμερα ακόμη, στην εποχή της πυρηνικής Φυσικής επιστήμης, χρησιμοποιείται το ίδιο αδικημένα, εννοώντας κανείς με αυτήν - όταν τη χρησιμοποιεί στο λεξιλόγιό του - το ανακάτεμα ουσιών (υγρών και μη). Έτσι θεωρήθηκε, όπως και με την Αστρολογία-Αστρονομία, η κακιά μάνα (η Αλχημεία) μιας λαμπρής κόρης (η Χημεία). Ας εμπιστευτούμε όμως τα γρανάζια του Κρόνου και θα γυρίσει ο τροχός για να ξαναβάλει τα πράγματα στη «θέση» τους.

Η Μελωδία των ξωτικών!, της Νεράιδας Δάφνης/ La melodia degli elfi, della della Fata Daphne / The Melody of the Elves!, by the Fairy Daphne / Мелодия эльфов! Феи Дафны

Η Μελωδία των ξωτικών, της Νεράϊδας Δάφνης/ La melodia degli elfi, della della Fata Daphne / The Melody of the Elves!, by the Fairy Daphne

 [η φωτογραφία προέρχεται από την ακόλουθη ιστοσελίδα : http://rafaelito28.blogspot.gr/2015/12/blog-post_26.html]

 

 

  Μια φορά κι έναν καιρό ζούσαν δύο ξωτικά πολύ μακρυά το ένα από το άλλο.

  Το ένα σε ένα ψηλό βουνό και το άλλο σε μια απέραντη. Το ένα έγραφε στίχους και το άλλο έγραφε μουσική.

  Ένιωθαν πολύ μόνα τους γιατί ο κόσμος των ξωτικών τα είχε εξορίσει.

  Ήταν πολύ «ιδιαίτερα», όχι καλύτερα ή χειρότερα από τα άλλα, έτσι τα εξόρισαν για να μην τα βλέπουν και να μην τα ακούν.

  Τα δύο ξωτικά δεν είχαν γνωριστεί, ούτε είχαν δει το ένα το άλλο, ούτε είχαν ακούσει ποτέ ότι υπάρχουν κι άλλα εξόριστα ξωτικά.

  Προέρχονταν από διαφορετικές ομάδες ξωτικών οπότε, μέσα στην απέραντη θλίψη τους συνέχιζαν να γράφουν στί-χους και μουσική.

  Όμως πόσο να αντέξουν οι στίχοι χωρίς την μουσική και η μουσική  χωρίς τους στίχους; 

  Γρήγορα μέσα στη δική τους μοναξιά άρχισαν να νιώθουν μοναξιά και οι στίχοι και η μουσική.

  Τα ξωτικά στενοχωριόντουσαν αλλά δεν ήξεραν τι να κάνουν.

Αποφάσισαν λοιπόν να σταματήσουν να γράφουν. Να κάνουν μία παύση. Και να ταξιδέψουν.

  Γιατί αφού ήταν εξόριστα ήταν ελεύθερα  (και αυτό είναι το παράδοξο της εξορίας ότι καμιά φορά εκεί είσαι  πιο ελεύθε-ρος από τους ελεύθερους) να πάνε όπου ήθελαν αρκεί  να μην ήταν μέσα στα σύνορα του κόσμου των ξωτικών.

  Ξεκίνησαν λοιπόν να περπατάνε και να περπατάνε και να περπατάνε...

  Πέρασαν πολλές δυσκολίες και πολλά εμπόδια, μα εκείνα συνέχιζαν  να περπατάνε σαν κάτι πιο βαθύ και πιο μεγάλο να τα οδηγεί.Έμαθαν πολλά στην πορεία, δυνάμωσαν και δεν φοβόντουσαν πια τόσο πολύ.

  Η μοναξιά τους έγινε όπλο και όχι αδυναμία. Και η θλίψη σιγά - σιγά άρχιζε να εξαφανίζεται.

  Κάποια στιγμή, από τα διαφορετικά σημεία που βρισκό-ντουσαν, άκουσαν κάποιους περίεργους θορύβους. Και χωρίς κανένα δισταγμό, τα δύο ξωτικά, κατευθύνθηκαν προς το ση-μείο από όπου προέρχονταν αυτοί οι πρωτόγονοι ήχοι οι οποίοι άρχιζαν τώρα να ακούγονται πιο ρυθμικοί.

  Και ξαφνικά βρέθηκαν το ένα απέναντι στο άλλο (και τότε γεννήθηκε ένα κοινό σημείο αφετηρίας).

  Κοιτάχτηκαν και χωρίς να μιλήσουν έστριψαν το κεφάλι τους και τα δύο μαζί ταυτόχρονα προς την πηγή των ήχων (και τότε γεννήθηκε ένας κοινός στόχος).

  Είδαν μια μικρή σπηλιά η οποία ήταν πάνω σε ένα μικρό λόφο. Ο λόφος ήταν τόσο κοντά αλλά και τόσο μακρυά.

  Και έτσι τα δύο ξωτικά είχαν μια μικρή διαδρομή που έπρεπε να διανύσουν προς τον κοινό τους στόχο.

  Έπρεπε να μάθουν τι υπάρχει σε εκείνη τη σπηλιά.Και έπρεπε να αποφασίσουν αν θα συνεχίσουν μαζί ή το καθένα χωριστά. Υπήρξε μια αρχική αμηχανία γιατί είχαν πολύ καιρό να έχουν κάποιον για παρέα... συνηθίσει στην μοναχική πο-ρεία τους.

  Αλλά ήταν μόνο μια στιγμή...

  Αμέσως σκέφτηκαν πώς δύο είναι καλύτερα από έναν  και ακόμα περισσότερο όταν βαδίζεις προς το άγνωστο, σε μονο-πάτια που δεν γνωρίζεις (και τότε γεννήθηκε μια κοινή απόφαση).

 Έκαναν λοιπόν το πρώτο βήμα τους μαζί  και συνέχισαν προχωρώντας μπροστά (και τότε γεννήθηκε ένας κοινός δρό-μος) .

  Πέρασαν καινούρια εμπόδια μέχρι να φτάσουν μα τώρα όλα τους φαίνονταν πιο εύκολα. Έμαθαν έτσι την αξία της συνερ-γασίας και τι συμβαίνει

  Άρχισαν να νιώθουν πιο άνετα το ένα δίπλα στο άλλο, να νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια και εμπιστοσύνη.

    Θα λέγαμε στη δική μας γλώσσα πώς έγιναν «φίλοι» (αλλά αυτό δεν είναι ακριβώς σωστό γιατί «φιλία» στη γλώσσα των ξωτικών σημαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο που δεν μεταφρά-ζεται). Και όπως περπατούσαν (σε μια στιγμή ηρεμίας που δεν είχαν να αντιμετωπίσουν κάποιο καινούριο εμπόδιο) το ένα άρχισε να σιγομουρμουράει μία μουσική και το άλλο άρχισε να λέει μερικούς σκόρπιους στίχους.

    Και χάρηκαν και τα δύο γιατί δεν υπήρχε καθόλου μοναξιά ούτε στις καρδιές τους ούτε στις καινούργιες δημιουργίες τους.

    Στίχοι και μουσική έγιναν ένα. Και ήξεραν πως η παύση της

μουσικής τους είχε πια τελειώσει...Και συνέχιζαν να περπατά-νε τώρα μαζί, δίπλα - δίπλα, τα δύο ξωτικά και μαζί τους να περπατάνε, δίπλα - δίπλα, και οι στίχοι με τη μουσική...

  Μέχρι που έφτασαν στην σπηλιά. Και σώπασαν. Δειλά - δειλά μπήκαν μέσα και αντίκρυσαν ένα τρίτο εξόριστο ξωτικό που χτυπούσε ό,τι έβρισκε γύρω του (πέτρες, κλαδάκια, χώμα, περίεργα φυτά, οτιδήποτε...) δημιουργώντας ρυθμικά χτυπή-ματα. Το τρίτο ξωτικό μόλις τα είδε σταμάτησε αμέσως.

  Tα δύο ξωτικά δεν πίστευαν στα μάτια τους! 

  Υπήρχε κι άλλο εξόριστο ξωτικό! 

  Το τρίτο ξωτικό όμως δεν έδειξε καμμία έκπληξη, ήταν πολύ ήρεμο, σχεδόν σαν να τα περίμενε να έρθουν...τους χαμογέ-λασε και τους έκανε νόημα να περάσουν. Και τα τρία κοιτά-χτηκαν και κάθισαν σε κύκλο. Και αντί να μιλήσουν στην γλώσσα των ξωτικών (που και τα τρία γνώριζαν καλά πώς είναι ο μόνος τρόπος μιας σωστής και εύκολης επικοινωνίας) έκαναν κάτι άλλο. Το ένα έβαλε τις λέξεις, το άλλο τους ήχους και το τρίτο τη μελωδία.

  Και έτσι περίπου φτιάχτηκαν τα τραγούδια τους που απλώθηκαν και έφτασαν μέχρι την πιο μακρινή θάλασσα και μέχρι το πιο ψηλό βουνό...Τα τραγούδια που έφτασαν μέχρι και τον κόσμο των ξωτικών... και πάρα πέρα... μέχρι τον κόσμο των ανθρώπων...

   Γιατί ευτυχώς για εμάς η μουσική δεν έχει σύνορα, δεν μπορεί να εξοριστεί, δεν ανήκει σε κανέναν, δεν μπορεί να φυλακιστεί, αντίθετα μπορεί να ταξιδεύει ελεύθερα και πάντα από στόμα σε στόμα, μεταφέρεται με τον άνεμο, με τα πουλιά, με το κύμα της θάλασσας...

    Για αυτό να ξέρετε πως όταν καμμιά φορά κολυμπάτε στην θάλασσα και νομίζετε πώς κάτι ακούσατε δεν είναι η ιδέα σας. Δεν είναι το κύμα που σας ψιθυρίζει... είναι η δική τους μελω-δία. Κι αν φτάσετε ποτέ στην κορυφή ενός βουνού δεν είναι ο άνεμος που σας σφυρίζει αλλά τα τραγούδια τριών μικρών εξόριστων ξωτικών που έκαναν την διαφορετικότητα τους μουσική για να θυμάστε...

    Πως ακόμα και στην εξορία υπάρχει έμπνευση. Κανείς δεν μπορεί να σου κλέψει αυτό που είσαι και πάντα θα υπάρχουν άλλοι που δεν θα θέλουν να σε δουν και να σε ακούσουν. Αλλά κάπου θα υπάρχουν κι αυτοί που θα τους δέχεσαι όπως είναι και θα σε δέχονται όπως είσαι και που θα μπορείτε να ενώσετε τις αλήθειες σας και να χαράξετε για λίγο ή για πολύ μια κοινή αληθινή πορεία...

    (barofwishes.com)

Πηγή : http://www.neraidokiklos.gr/forum/showthread.php?t=4995

http://seliniartemisekati.blogspot.gr/ - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος (link). Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ   

Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.

Το αγόρι, τα ξωτικά και οι νεράϊδες / Το αγόρι, τα ξωτικά και οι νεράϊδες / Il ragazzo, gli elfi e le fate

 

Το αγόρι, τα ξωτικά και οι νεράϊδες /  The Boy, the Elves, and the Fairies / Il ragazzo, gli elfi e le fate

Η νεράϊδα κ το μαγικό μανιτάρι, της νεράϊδας Rozoylas/ The Fairy and the Magic Mushroom, by the fairy Rozoula / La fata e il il fungo magico, della fata Rozoulas

 

Η νεράϊδα κ το μαγικό μανιτάρι, της νεράϊδας Rozoylas/ The Fairy and the Magic Mushroom, by the fairy Rozoula  /  La fata e il  il fungo magico, della fata Rozoulas

Η νεράϊδα του νερού!, του μέλους του Νεραϊδόκυκλου, Indis/ The Water Fairy! — by Fairy Circle member Indis / La fata dell'acqua !, membro di Neraidocycle, Indis

 

Η νεράϊδα του νερού!, του μέλους του Νεραϊδόκυκλου, Indis/ The Water Fairy! — by Fairy Circle member Indis  /  La fata dell'acqua !, membro di Neraidocycle, Indis