Βαγγέλης Παπαθανασίου, Άμαξες πυρκαγιάς [ενεργό λίγκ, βίντεο] / Vangelis Papathanasiou, Chariots of Fire [active league, video] / Vangelis Papathanasiou, Momenti di gloria [lega attiva, video] / Вангелис Папатанасиу, Момент славы [lega attiva, видео]

 

Βαγγέλης Παπαθανασίου, Άμαξες πυρκαγιάς  [ενεργό λίγκ, βίντεο] / Vangelis Papathanasiou, Chariots of Fire [active league, video] / Vangelis Papathanasiou, Momenti di gloria [lega attiva, video] / Вангелис Папатанасиу, Момент славы [lega attiva, видео]

Κύων καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ ἀλώπηξ, Αἰσώπου Μῦθοι / Dog and rooster and fox, Myths of Aesop / Cane e gallo e volpe, Miti di Esopo / Собака, петух и лиса, Мифы Эзопа

 

 

Κύων καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ ἀλώπηξ, Αἰσώπου Μῦθοι-  Dog and rooster and fox, Myths of Aesop - Cane e gallo e volpe, Miti di Esopo - Собака, петух и лиса, Мифы Эзопа

Η Μελωδία των ξωτικών!, της Νεράιδας Δάφνης/ La melodia degli elfi, della della Fata Daphne / The Melody of the Elves!, by the Fairy Daphne / Мелодия эльфов! Феи Дафны

 

Η Μελωδία των ξωτικών, της Νεράϊδας Δάφνης/ La melodia degli elfi, della della Fata Daphne / The Melody of the Elves!, by the Fairy Daphne

 [η φωτογραφία προέρχεται από την ακόλουθη ιστοσελίδα : http://rafaelito28.blogspot.gr/2015/12/blog-post_26.html]

 

 

  Μια φορά κι έναν καιρό ζούσαν δύο ξωτικά πολύ μακρυά το ένα από το άλλο.

  Το ένα σε ένα ψηλό βουνό και το άλλο σε μια απέραντη. Το ένα έγραφε στίχους και το άλλο έγραφε μουσική.

  Ένιωθαν πολύ μόνα τους γιατί ο κόσμος των ξωτικών τα είχε εξορίσει.

  Ήταν πολύ «ιδιαίτερα», όχι καλύτερα ή χειρότερα από τα άλλα, έτσι τα εξόρισαν για να μην τα βλέπουν και να μην τα ακούν.

  Τα δύο ξωτικά δεν είχαν γνωριστεί, ούτε είχαν δει το ένα το άλλο, ούτε είχαν ακούσει ποτέ ότι υπάρχουν κι άλλα εξόριστα ξωτικά.

  Προέρχονταν από διαφορετικές ομάδες ξωτικών οπότε, μέσα στην απέραντη θλίψη τους συνέχιζαν να γράφουν στί-χους και μουσική.

  Όμως πόσο να αντέξουν οι στίχοι χωρίς την μουσική και η μουσική  χωρίς τους στίχους; 

  Γρήγορα μέσα στη δική τους μοναξιά άρχισαν να νιώθουν μοναξιά και οι στίχοι και η μουσική.

  Τα ξωτικά στενοχωριόντουσαν αλλά δεν ήξεραν τι να κάνουν.

Αποφάσισαν λοιπόν να σταματήσουν να γράφουν. Να κάνουν μία παύση. Και να ταξιδέψουν.

  Γιατί αφού ήταν εξόριστα ήταν ελεύθερα  (και αυτό είναι το παράδοξο της εξορίας ότι καμιά φορά εκεί είσαι  πιο ελεύθε-ρος από τους ελεύθερους) να πάνε όπου ήθελαν αρκεί  να μην ήταν μέσα στα σύνορα του κόσμου των ξωτικών.

  Ξεκίνησαν λοιπόν να περπατάνε και να περπατάνε και να περπατάνε...

  Πέρασαν πολλές δυσκολίες και πολλά εμπόδια, μα εκείνα συνέχιζαν  να περπατάνε σαν κάτι πιο βαθύ και πιο μεγάλο να τα οδηγεί.Έμαθαν πολλά στην πορεία, δυνάμωσαν και δεν φοβόντουσαν πια τόσο πολύ.

  Η μοναξιά τους έγινε όπλο και όχι αδυναμία. Και η θλίψη σιγά - σιγά άρχιζε να εξαφανίζεται.

  Κάποια στιγμή, από τα διαφορετικά σημεία που βρισκό-ντουσαν, άκουσαν κάποιους περίεργους θορύβους. Και χωρίς κανένα δισταγμό, τα δύο ξωτικά, κατευθύνθηκαν προς το ση-μείο από όπου προέρχονταν αυτοί οι πρωτόγονοι ήχοι οι οποίοι άρχιζαν τώρα να ακούγονται πιο ρυθμικοί.

  Και ξαφνικά βρέθηκαν το ένα απέναντι στο άλλο (και τότε γεννήθηκε ένα κοινό σημείο αφετηρίας).

  Κοιτάχτηκαν και χωρίς να μιλήσουν έστριψαν το κεφάλι τους και τα δύο μαζί ταυτόχρονα προς την πηγή των ήχων (και τότε γεννήθηκε ένας κοινός στόχος).

  Είδαν μια μικρή σπηλιά η οποία ήταν πάνω σε ένα μικρό λόφο. Ο λόφος ήταν τόσο κοντά αλλά και τόσο μακρυά.

  Και έτσι τα δύο ξωτικά είχαν μια μικρή διαδρομή που έπρεπε να διανύσουν προς τον κοινό τους στόχο.

  Έπρεπε να μάθουν τι υπάρχει σε εκείνη τη σπηλιά.Και έπρεπε να αποφασίσουν αν θα συνεχίσουν μαζί ή το καθένα χωριστά. Υπήρξε μια αρχική αμηχανία γιατί είχαν πολύ καιρό να έχουν κάποιον για παρέα... συνηθίσει στην μοναχική πο-ρεία τους.

  Αλλά ήταν μόνο μια στιγμή...

  Αμέσως σκέφτηκαν πώς δύο είναι καλύτερα από έναν  και ακόμα περισσότερο όταν βαδίζεις προς το άγνωστο, σε μονο-πάτια που δεν γνωρίζεις (και τότε γεννήθηκε μια κοινή απόφαση).

 Έκαναν λοιπόν το πρώτο βήμα τους μαζί  και συνέχισαν προχωρώντας μπροστά (και τότε γεννήθηκε ένας κοινός δρό-μος) .

  Πέρασαν καινούρια εμπόδια μέχρι να φτάσουν μα τώρα όλα τους φαίνονταν πιο εύκολα. Έμαθαν έτσι την αξία της συνερ-γασίας και τι συμβαίνει

  Άρχισαν να νιώθουν πιο άνετα το ένα δίπλα στο άλλο, να νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια και εμπιστοσύνη.

    Θα λέγαμε στη δική μας γλώσσα πώς έγιναν «φίλοι» (αλλά αυτό δεν είναι ακριβώς σωστό γιατί «φιλία» στη γλώσσα των ξωτικών σημαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο που δεν μεταφρά-ζεται). Και όπως περπατούσαν (σε μια στιγμή ηρεμίας που δεν είχαν να αντιμετωπίσουν κάποιο καινούριο εμπόδιο) το ένα άρχισε να σιγομουρμουράει μία μουσική και το άλλο άρχισε να λέει μερικούς σκόρπιους στίχους.

    Και χάρηκαν και τα δύο γιατί δεν υπήρχε καθόλου μοναξιά ούτε στις καρδιές τους ούτε στις καινούργιες δημιουργίες τους.

    Στίχοι και μουσική έγιναν ένα. Και ήξεραν πως η παύση της

μουσικής τους είχε πια τελειώσει...Και συνέχιζαν να περπατά-νε τώρα μαζί, δίπλα - δίπλα, τα δύο ξωτικά και μαζί τους να περπατάνε, δίπλα - δίπλα, και οι στίχοι με τη μουσική...

  Μέχρι που έφτασαν στην σπηλιά. Και σώπασαν. Δειλά - δειλά μπήκαν μέσα και αντίκρυσαν ένα τρίτο εξόριστο ξωτικό που χτυπούσε ό,τι έβρισκε γύρω του (πέτρες, κλαδάκια, χώμα, περίεργα φυτά, οτιδήποτε...) δημιουργώντας ρυθμικά χτυπή-ματα. Το τρίτο ξωτικό μόλις τα είδε σταμάτησε αμέσως.

  Tα δύο ξωτικά δεν πίστευαν στα μάτια τους! 

  Υπήρχε κι άλλο εξόριστο ξωτικό! 

  Το τρίτο ξωτικό όμως δεν έδειξε καμμία έκπληξη, ήταν πολύ ήρεμο, σχεδόν σαν να τα περίμενε να έρθουν...τους χαμογέ-λασε και τους έκανε νόημα να περάσουν. Και τα τρία κοιτά-χτηκαν και κάθισαν σε κύκλο. Και αντί να μιλήσουν στην γλώσσα των ξωτικών (που και τα τρία γνώριζαν καλά πώς είναι ο μόνος τρόπος μιας σωστής και εύκολης επικοινωνίας) έκαναν κάτι άλλο. Το ένα έβαλε τις λέξεις, το άλλο τους ήχους και το τρίτο τη μελωδία.

  Και έτσι περίπου φτιάχτηκαν τα τραγούδια τους που απλώθηκαν και έφτασαν μέχρι την πιο μακρινή θάλασσα και μέχρι το πιο ψηλό βουνό...Τα τραγούδια που έφτασαν μέχρι και τον κόσμο των ξωτικών... και πάρα πέρα... μέχρι τον κόσμο των ανθρώπων...

   Γιατί ευτυχώς για εμάς η μουσική δεν έχει σύνορα, δεν μπορεί να εξοριστεί, δεν ανήκει σε κανέναν, δεν μπορεί να φυλακιστεί, αντίθετα μπορεί να ταξιδεύει ελεύθερα και πάντα από στόμα σε στόμα, μεταφέρεται με τον άνεμο, με τα πουλιά, με το κύμα της θάλασσας...

    Για αυτό να ξέρετε πως όταν καμμιά φορά κολυμπάτε στην θάλασσα και νομίζετε πώς κάτι ακούσατε δεν είναι η ιδέα σας. Δεν είναι το κύμα που σας ψιθυρίζει... είναι η δική τους μελω-δία. Κι αν φτάσετε ποτέ στην κορυφή ενός βουνού δεν είναι ο άνεμος που σας σφυρίζει αλλά τα τραγούδια τριών μικρών εξόριστων ξωτικών που έκαναν την διαφορετικότητα τους μουσική για να θυμάστε...

    Πως ακόμα και στην εξορία υπάρχει έμπνευση. Κανείς δεν μπορεί να σου κλέψει αυτό που είσαι και πάντα θα υπάρχουν άλλοι που δεν θα θέλουν να σε δουν και να σε ακούσουν. Αλλά κάπου θα υπάρχουν κι αυτοί που θα τους δέχεσαι όπως είναι και θα σε δέχονται όπως είσαι και που θα μπορείτε να ενώσετε τις αλήθειες σας και να χαράξετε για λίγο ή για πολύ μια κοινή αληθινή πορεία...

    (barofwishes.com)

Πηγή : http://www.neraidokiklos.gr/forum/showthread.php?t=4995

http://seliniartemisekati.blogspot.gr/ - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του και υπάρχει ενεργός σύνδεσμος (link). Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ   

Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.

Οι νεράϊδες ζούν στους αιθέρες ! της Νεραϊδομαμάς Νεραϊδοκλέφτρας / Fairies live in the ethers! of the Fairy Godmother Fairy Thief / Le fate vivono alle eteri, della mama fata, Fataladra / Феи живут в эфирах! Феи-крёстной Феи-воровки

 

Οι νεράϊδες ζούν στους αιθέρες ! της Νεραϊδομαμάς Νεραϊδοκλέφτρας / Fairies live in the ethers! of the Fairy Godmother Fairy Thief / Le fate vivono alle eteri, della mama fata, Fataladra / Феи живут в эфирах! Феи-крёстной Феи-воровки   

Τα θεϊκά όντα της Σελήνης κατά την αναφορά του Πυθαγόρου, του Όμηρου Ερμίδη / The divine beings of the Moon according to the report of Pythagoras, Homer Ermides / Gli esseri divini della Luna, dice Pitagora, di Omero Ermide / Божественные существа Луны по упоминанию Пифагора, Гомера Гермида

 

Τα θεϊκά όντα της Σελήνης κατά την αναφορά του Πυθαγόρου, του Όμηρου Ερμίδη - The divine beings of the Moon according to the report of Pythagoras, Homer Ermides - Gli esseri divini della Luna, dice Pitagora, di Omero Ermide

Οι νεράϊδες εις τον Χριστιανισμό - του Όμηρου Ερμίδη / Fairies in Christianity - by Homer Hermides /Le fate nel cristianesimo - di Omero Ermidi / Феи в христианстве - Гомер Гермид

 

Η φωτογραφία προέρχεται από την ακόλουθη ιστοσελίδα: https://gr.pinterest.com/pin/295478425545954052/

Χριστιανική ιστορία

Οι ονομασίες των Νεράϊδων ή Ξωτικών εις την λαό μας σήμερα

Οι Ανεραΐδες (Σίκινος) [654]

  Οι Ανεραΐδες είναι ωραίαις γυναίκες ασπροφόραις, αλλά έχουνε ένα μεγάλο κουσούρι, πώς τό πόδι τους είναι γαϊδουρινό. Αυταίς μπορούν νά βλάψουν

Ηδονιστική «Βυθισμένη πόλη των Καίσαρων» ανακαταλήφθηκε από δύτες μετά από 1.700 χρόνια, του Θεόδωρου Καρασάββα /Hedonistic 'Sunken City of the Caesars' Recaptured by Divers After 1,700 Years, by Theodoros Karasavvas / L'edonistica "Città sommersa dei Cesari" riconquistata dai subacquei dopo 1.700 anni, di Theodoros Karasavvas / Гедонистический «Затонувший город Цезарей», возвращенный дайверами спустя 1700 лет, Теодорос Карасаввас

 

 

Η βυθισμένη πόλη των Καίσαρων που χάθηκε για περισσότερους από δεκαεπτά αιώνες κάτω από τα γαλάζια νερά της δυτικής ακτής της Ιταλίας, αποκαλύφθηκε σε εντυπωσιακές νέες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από δύτες που είχαν την άδεια να εξερευνήσουν την περιοχή.

Οι νεράϊδες και τα ξωτικά, στην Σλαβική μυθολογία, της Melitas / Fairies and elves, in Slavic mythology, by Melitas / Fate, elfi nella mitologia Slava, da Melitas / Феи, эльфы в славянской мифологии из Мелитаса.

 

Οι νεράϊδες και τα ξωτικά, στην Σλαβική μυθολογία, της Melitas - Fairies and elves, in Slavic mythology, by Melitas -  Fate, elfi nella mitologia Slava, da Melitas

Η Κρήτη των θρύλων και των Μύθων του λαογράφου Λευτέρη Χαρωνίτη /The Crete of legends and myths of the folklorist Lefteris Charonitis / La Creta delle leggende e dei miti del folclorista Lefteris Charonitis / Крит легенд и мифов фольклориста Лефтериса Харонитиса

 

Ο θρύλος, λένε, δεν είναι τίποτα παραπάνω από τη τρυφερή πλευρά της ιστορίας, ή αλλιώς πως κάποια όμορφα, αληθινά γεγονότα που επειδή τα άλλα, τα σκληρά, δεν άφησαν χώρο για να καταχωρηθούν στις σελίδες της κι αυτά, πέρασαν στη συνείδηση του κόσμου δια ζώσης, από στόμα σε στόμα…..

Τι λένε οι Ιρλανδοί για τα ξωτικά και τις νεράϊδες, του Aeryn / What the Irish Say About Elves and Fairies, by Aeryn / Cosa dicono gli irlandesi su elfi e fate, di Aeryn / «Что ирландцы говорят об эльфах и феях», Айрин

 

Τι λένε οι Ιρλανδοί για τα ξωτικά και τις νεράϊδες, του Aeryn

Η νεράϊδα της Σημύδας, της Silverdust/ La fata di Simyda, di Silverdust / The fairy of Birch, of Silverdust / Фея Берча, Серебряной Пыли

 

 

Η νεράϊδα της Σημύδας, της Silverdust

Ο Τάφος του Βασιλιά του Κάτω Κόσμου [μέρος 3] /The Tomb of the Underworld King [part 3] / La tomba del re degli inferi [parte 3] / Гробница короля подземного мира [часть 3]

 

 Τα σπήλαια της Ελλάδας εξερευνούνται οργανωμένα συνεχώς από ξένους τουλάχιστον από το 1840, ο πρώτος γνωστός εξερευνητής τους ήταν ένας Γερμανός ονόματι Findler, 1841. Στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν, τα σπηλαιολογικά δρώμενα στην Ελλάδα κυβερνούσε αυτή η πολύ περίεργη και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, ο ανεξέλεγκτος αλλοδαπός D. Markowitz, από το 1920 ως τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Ο Τάφος του Βασιλιά του Κάτω Κόσμου [μέρος 2] /The Tomb of the Underworld King [part 2] / La tomba del re degli inferi [parte 2] / Гробница короля подземного мира [часть 2]

 

Ο Δίας γεννήθηκε σε μια σπηλιά στην Κρήτη.

Το σπήλαιο «Δικταίον Άντρον», ή Σπήλαιο Γενέσεως Διός, βρίσκεται στη βορεινή πλευρά του όρους Δίκτη, κοντά στα σύνορα Ηρακλείου και Λασιθίου. Φυσικά, εκεί πρώτη έκανε ανασκαφές η βρεττανική αρχαιολογική σχολή το 1899. Για την πρόσβαση σ’ αυτό, υπάρχει ανηφορικός πεζόδρομος που αρχίζει από τη θέση «Ψυχρός» και φτάνει μέχρι την τεράστια είσοδό του, έπειτα από πορεία μιας ώρας.