Αναλύει ο λαογράφος Δ. Γιαννούσης την 11η Ιουλίου του 1954 εις την εφημερίδα «Ακρόπολη» των Αθηνών.
η παράδοση σχετικά με το Σπήλαιο του Δράκου:
Μια μέθοδος συλλήψεως, αντισυλλήψεως, επιλογής φύλου και ωορρηξίας ήτο γνωστή στην αρχαιότητα και με αυτήν ο Ιωνάς (Eugenio Johan ), ο οποίος εφαρμόζει στα περισσότερα μαιευτήρια της Τσεχίας (τότε Τσεχοσλοβακίας) από το 1965, έχει ποσοστό 90% επιτυχία στη σύλληψη και 87% στην επιλογή φύλου. Ο ίδιος δε, επιβεβαιώνει ότι έχει βασιστεί επάνω σε αρχαία ελληνικά συγγράμματα, και δη αρχαίων ελληνικών εορτών.
η παράδοση σχετικά με το Σπήλαιο του Δράκου:
Σωματοειδὲς δὲ δὴ καὶ ὁρατὸν ἁπτόν τε δεῖ τὸ γενόμενον εἶναι, χωρισθὲν δὲ πυρὸς οὐδὲν ἄν ποτε ὁρατὸν γένοιτο, οὐδὲ ἁπτὸν ἄνευ τινὸς στερεοῦ, στερεὸν δὲ οὐκ ἄνευ γῆς· ὅθεν ἐκ πυρὸς καὶ γῆς τὸ τοῦ παντὸς ἀρχόμενος συνιστάναι σῶμα ὁ θεὸς ἐποίει. Δύο δὲ μόνω καλῶς συνίστασθαι τρίτου χωρὶς οὐ δυνατόν· δεσμὸν γὰρ ἐν μέσῳ δεῖ τινα ἀμφοῖν συναγωγὸν γίγνεσθαι. Δεσμῶν δὲ κάλλιστος ὃς ἂν αὑτὸν καὶ τὰ συνδούμενα ὅτι μάλιστα ἓν ποιῇ, τοῦτο δὲ πέφυκεν ἀναλογίο κάλλιστα ἀποτελεῖν.
Αναζητώντας το άστρο των Χριστουγέννων - μια λαϊκή ιστορία, των βορείων Ευρωπαϊκών λαών, που θυμίζει και κομμάτια από Ελληνικές ιστορίες.